1 : 34 و 112 ) و هرميپوس « 80 » از ميرى ( اسمورنايى « 81 » ) نزديك 205 و 208 ب م . در جنگ سرگذشت نامه‌هاى خود از آن بهره برده و داستان هفت خردمند يونانى را در آن گسترده‌تر آورده است . دمتريوس « 82 » ماگنسيايى « 83 » نيز سرگذشت سرايندگان و نويسندگان همنام دارد كه ديوگنس ( 5 . 3 ) از آن ياد كرده است ( ترجمهء فرانسوى 1 : 220 و انگليسى 1 : 447 و آلمانى 283 ) ( نيز جاهاى ديگر ) . مانند اين دو سرگذشت نامهء سرايندگان است سر السرور يا اتمام التتمة غزنوى كه ذيل دوم صوان الحكمة مىباشد ( ديباچهء من بر تاريخ الحكماء كوچك كه در فرهنگ ايران زمين ( ج 7 ) چاپ شده است ) . ديوكلس « 84 » ماگنسيايى ( سدهء 1 ) سرگذشت فيلسوفان دارد و تاريخ كوتاه آنها ( اپيدرمس « 85 » ) كه ديوگنس از آن ياد مىكند ( تاريخ فلسفه ريوو 1 : 5 ) . 10 - سال‌شمارى در خرونيكون يا گرونولوگى يا سال‌شمارى پديده‌هاى تاريخى را با آوردن سال و ماه و روز ميآورند درست مانند تاريخ بزرگ طبرى كه بدين گونه است . گويا ديرينه‌ترين نمونهء يونانى آن كرونولوگى آپولودوروس آتنى است كه در 185 پ م زاده و شاگرد پاتينوس « 86 » ( 185 - 112 پ م ) بوده و هنگامى كه پتولمايوس فوسكون « 87 » در سال 146 پ م دانشمندان

--> ( 80 ) - Hermipus ( 81 ) - Smyrna ( 82 ) - Demetrius ( 83 ) - Magnesia ( 84 ) - Diocles ( 85 ) - Epidormes ( 86 ) - Patinus ( 87 ) - Physcon